W tym rozdziale
Każdy może mieć swoje preferencje. Ważne, żeby agenci czytali te same zasady projektu, a zespół potrafił sprawdzić ich pracę. W naszym warsztacie zespołowym są Cursor i Claude; Codex jest inną możliwością.
Połączcie zadanie, wiedzę i kod
Otwórzcie projekt na koncie używanym w firmie. Wskażcie agentowi jedno zadanie w Jira, właściwą stronę Confluence, repozytorium i playbook. W Codexie zasady projektu mogą być w AGENTS.md; w innym narzędziu wskażcie jego instrukcje. Nie chodzi o listę zainstalowanych dodatków. Sprawdźcie, czy agent odczyta potrzebne materiały.
Poproście, żeby połączył te źródła dla waszego zadania:
| Źródło | Co agent ma z niego wyciągnąć |
|---|---|
| Zadanie w Jira | Co użytkownik chce zrobić, dlaczego tego potrzebuje i po czym odbierzecie wynik |
| Dokumentacja w Confluence | Zasady działania zmienianej funkcji, wyjątki i osoba, która wyjaśni braki |
| Kod i testy wybranej wersji | Pliki odpowiedzialne za zmienianą funkcję i istniejące sprawdzenia; konkretne ścieżki po odczycie |
| Playbook | Kto prowadzi zmianę, kto ją sprawdza i jak pokazujemy demo |
Agent nie otworzył strony? Niech poda, czego nie odczytał. Przekażcie dopuszczony do tego narzędzia fragment albo poproście administratora o właściwy dostęp. Nie zastępujcie brakującej reguły przypuszczeniem i nie używajcie cudzych kont.
Jeśli używacie Codexa, skorzystajcie z ustawienia narzędzia w One Man Army. Są tam instrukcje, skills — gotowe sposoby wykonania zadań — oraz dodatki do pracy w przeglądarce. Dopasujcie je do firmowych zasad; osobista konfiguracja nie daje uprawnień do systemów zespołu.
Zostawcie dokumenty tam, gdzie już działają
Stosujcie prostą kolejność: rozmowa → ustalenie → właściwy dokument → sprawdzenie. Agent dopisuje zaakceptowane ustalenie do istniejącego planu lub dokumentacji. Nie musicie kopiować Confluence do nowych plików tylko dlatego, że zaczęliście używać AI. W następnym kroku przygotujecie i uzupełnicie dokumentację systemu.
Przy nowym repozytorium możecie wykorzystać pliki i prompt z lekcji przygotowania projektu. W działającym systemie najpierw porównajcie je z tym, co już macie. Starter nie powinien zastępować waszych zasad.
Przeczytaj zadanie [link do Jira], regułę [strona Confluence], playbook [link] i kod projektu [repozytorium, wersja]. Na razie tylko odczyt. Pokaż w jednej tabeli: potrzeba użytkownika, kryteria odbioru, reguła i wyjątki, odpowiadające im miejsca w kodzie i testach. Przy każdym wpisie podaj odczytane źródło i wersję, a przy braku dostępu — co dokładnie pozostało nieodczytane. Nie wymyślaj ścieżek ani treści dokumentów. Wskaż jedną rzecz, którą możemy bezpiecznie sprawdzić w lokalnym podglądzie. Nie instaluj dodatków ani nie zmieniaj kont i uprawnień.
Wynik: druga osoba i jej agent odnajdują te same ustalenia. Zależnie od projektu w zestawie narzędzi są też Google Cloud, Tailscale, Terraform, Vault, Keycloak i domeny w GoDaddy. Nie każde zadanie wymaga ich wszystkich.